Open The Dolls

 

ขอบคุณที่แวะมาค่ะ.... :)

 

MySpace Music Playlist at MixPod.com

 

ค่ำคืนหนึ่ง.....

หลังฝนตกที่บ้านไร่ แสงไฟที่นอกหน้าต่าง

เรียกพวกมันมา... เหล่าแมลงกลางคืน และ...บรรดาจิ้งจกหน้าแหลมๆ ดวงตากลมโต

ฉันนั่งเหม่อมองท้องขาวๆ ของจิ้งจก ที่กระจกหน้าต่าง

...สอง สาม สี่ ตัว ขนลุกว่ะ..

รู้สึกคลื่นไส้ ฉันไม่ได้กลัวอะไร กับเจ้าสัตว์โลกพุงขาวๆ ตัวนี้นัก

เพียงแต่ขนลุกทุกทีที่เห็นหน้าท้องอันขาวเนียน แบนราบของมัน

และโดยเฉพาะเวลาที่เห็นมันแบนติดขอบหน้าต่าง หรือยามที่มันกำลังซ่อมแซมส่วนที่ขาดหาย

มันดูพิกลพิการในสายตาฉัน เจ้าตัวเองอาจไม่ได้คิด เป็นคราวโชคของมันมากกว่า

ที่รอดจากการถูกหนีบที่ข้างประตูหรือหน้าต่าง แม้ต้องสูญเสียหางอันสวยงามไป

แต่ไม่นานหางจะงอกกลับมาอีกครั้ง โดยไม่ได้กลายเป็นจิ้งจกแห้งแบนแต๋ ณ ตรงนั้น

 

โศกนาฎกรรมกว่า 80 % ของจิ้งจก เป็นซอกประตู ซอกหน้าต่าง คิดแล้วก็อนาจ

ทำไมบรรพบุรุษของมัน ถึงไม่ได้สั่งได้สอนให้ลูกหลานต้องเพียรระวัง จุดอันตรายเหล่านั้นบ้าง

กี่ศพแล้วศพเล่า จิ้งจกแห้งตายคาที่เกิดเหตุ ไร้ผู้คนเหลียวแล ไร้ญาติมาดูจิตดูใจ

ชะตากรรมช่างน่าสมเพชยิ่งนัก มันตายอย่างน่ารังเกียจ

 

ฉันสงสารปนรังเกียจ  โธ่เอ๋ย...ชีวิต

ฉันแผ่เมตตาให้มันหนึ่งจบ เป็นธรรมเนียมส่วนตัว

หมาตาย ไก่ตาย นกตาย คนตาย ฉันมักนึกอะไรไม่ออก

นอกจากบอกพวกเขาเหล่านั้น ว่าสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม...อย่าได้จองเวรกันและกันเลย...

 

แต่  ฉันก็ยอมรับว่ารังเกียจมันอยู่ไม่น้อย (หมายถึงจิ้งจก) ถึงจะรู้อยู่แก่ใจ

ว่าจิ้งจกเป็นสัตว์ที่มีคุณประโยชน์อย่างยิ่งบนโลกกลมๆ ใบนี้ พวกมันช่วยให้โลกสมดุล

จากการกินแมลงเป็นอาหาร มันส่งเสียงทัก ยามรู้สึกถึงเภทภัยที่ย่างกรายมารุมล้อมเจ้าของบ้าน (อันนี้โบราณว่ามา)

แต่ก็ไม่วายเดียดฉันท์มันทุกที  เฮ้อ

ฉันไม่ชอบเวลามันมองหน้าในห้องน้ำ ฉันรำคาญเวลามันส่งเสียงจู๋จี๋กัน

ฉันไม่ชอบหลักฐานขาวดำที่มันทิ้งไว้เรี่ยราด บางทีก็ทิ้งผิดที่ผิดทาง

ฉันไม่ชอบไข่จิ้งจก มันทำให้จินตนาการไปถึงว่า อีกไม่นานลูกจิ้งจกจะยั้วเยี้ยที่ผนังขาวๆ ในบ้าน

แต่ฉันก็ไม่เคยคิดจะทำร้ายมัน

จิ้งจกเป็นสัตว์ขวัญอ่อนอยู่แล้ว เพียงเราขยับตัวมันก็จะวิ่งหางชี้เข้ามุมอับ

แต่มันก็ยังคงอยู่ในบ้าน  ไม่ได้ไปไหน ยังคงเอาหางฟาดผนัง

ส่งเสียงจีบกัน และกินแมลงอย่างสำราญใจ บนที่สูง....ปล่อยมัน (ไปก่อน)

 

เมื่อก่อนฉันเคยโรคจิตถึงขั้น ยังไงๆ ก็ต้องอัปเปหิมันไปให้พ้นประตูบ้าน

ไม่สามารถให้มันอาศัยร่วมชายคาเดียวกันได้ รวมไปถึงญาติๆ ที่ขนาดใหญ่กว่ามันด้วยนะ

ฉันไม่อาจทนจ้องตากับพวกมันได้จริงๆ

 

ฉันอาจจะใจดีกับมันยามที่มันตายไปแล้ว

แต่ยามที่ยังมีชีวิต ฉันผลักไส ไล่ส่ง แม้ใจแผ่เมตตากี่บทก็คงไร้ความหมาย

จิ้งจกมันคงอยากจะบอกกับฉันอย่างนั้น...

จุ๊ จุ๊ .....คนใจร้าย 

ใช่...แล้วยังไง

 

“ช่วยหยิบไม้กวาดที  ไล่มันออกไปหน่อย”

..อย่าได้จองเวรกันและกันเลย...สัพเพสัพตา..

 

ขอบคุณรูปน่ารักๆ จากอินเตอร์เนต :)

 

ref="http://www.mixpod.com/playlist/27684208" target="_blank">
Music Playlist at MixPod.com